Kategoria: WF Tau – Kalendarium

W naszym comiesięcznym rozważaniu formacyjnym towarzyszyło nam słowo Boże z księgi proroka Jonasza 2.1-11, Jonasz siedzi w rybie trzy dni i trzy noce. W pewnym momencie rozpoczyna modlitwę, wypowiada w ciemności niezwykłe słowa zaufania. Jonasz wie- i tego chce nas nauczyć – że w tragicznych sytuacjach najlepszym rozwiązaniem jest modlitwa. Nasze spotkanie rozpoczęliśmy modlitwą dziękczynienia i uwielbienia wzorując się na św. Franciszku, który za wszystko dziękował Bogu, a świadomy własnej małości i grzeszności prosił całe niebo o wstawiennictwo. Na spotkaniu, nie zabrakło też miejsca na dzielenie, odpowiadając na pytania:

1. Jak reaguje na „ciemności” w moim życiu?

2. Czy szukam Boga na modlitwie, sam na sam z Nim, gdy jestem w otchłani ciemności?

3. Czy rzeczywiście wierzę, jestem całkowicie przekonany, że Bóg zawsze zwycięży, także w moich ciemnościach?

4. Czy używasz do modlitwy w chwilach prośby i ciemności tekstów przekazanych Ci przez Kościół (np. Psalmy i inne teksty Biblii)?

5. Czy pozwalasz sobie krzyczeć do Boga, czy tylko szepczesz?

W spotkaniu brali udział:

• Ela i Wojtek P.
• Agnieszka i Artur G.
• Agnieszka i Mirek W.
• Kasia i Sebastian N.
• Ola K.
• Gosia B.
• Monika N.
• Monika G.
• Lidka J.
• Robert U.
• Ela J.

W dniu 14.12.2025 odbyło się kolejne spotkanie formacyjne. Temat przewodni roku 2025/2026 brzmi „RADOSNA POKUTA”. Temat rozważań grudniowych: „ZAUFAĆ BOGU – TO PAN KIERUJE LOSEM”.
W kolejnych częściach spotkania rozważaliśmy tematy: 1) św. Franciszek uczy, jak zaufać Bogu, 2) pobyt Jonasza we wnętrznościach ryby – znak, że to Pan kieruje losem oraz 3) nawrócenie i pokuta –ostatni prorok. W spotkaniu towarzyszyły nam fragmenty z Biografii Św. Franciszka, które uczą, że wiara, która otwiera na świat duchowy i na osobę Boga Stworzyciela, Pana wszechświata, jest potrzebna, by znaleźć pewne oparcie w tym, co zmienne. Współczesny człowiek nosi mocne przeświadczenie, że sam jest panem swego życia i zapominamy, że człowiek jest pępkiem świata, ani nie on jest „panem” stworzenia, a nikt z ludzi nie potrafi przedłużyć własną mocą swego istnienia nawet o dzień.
Kontynuując wątek z poprzednich miesięcy, rozważaliśmy kolejny fragment Księgi Jonasza, który pokazuje, że Bóg wszystkim, co wydarza się w życiu Jonasza, steruje, precyzyjnie układa i mocno trzyma w swej dłoni. Rodzi się tu pytanie: czy widzę w swoim życiu przed czym uciekam? ile dni w ciszy potrzebuję żeby to zrozumieć i wrócić do Boga? Po raz kolejny usłyszeliśmy, że Bóg potrafi z naszych złych decyzji i wyborów, ale też z tego zła, którego doświadczamy od innych, z różnych perturbacji życiowych, wyprowadzić wielką łaskę i dobro. Na koniec poświęcenie się Jonasza przyrównane zostało do Jezusa Chrystusa, który oddał swoje życie za nasze grzechy.
Na koniec dzieliliśmy się rozważaniami nad swoim rozwojem duchowym. W dzieleniu pomogły nam pytania do refleksji:

1. Czy mam przekonanie, że Bóg kieruje moim życiem? Jakie jest moje zaufanie do Niego?
2. Jak reaguję na „ciemności” zewnętrznych wydarzeń życia i wewnętrznych kryzysów duszy?
3. Czy szukam Boga na modlitwie, sam na sam z Nim, gdy jestem w otchłani ciemności?
4. Jak często zastanawiasz się nad swoim postępowaniem? A kiedy się zastanawiasz – co dalej robisz
   ze sobą?
5. Co mnie „połknęło” w ostatnim czasie?

Obecni: ksiądz Tomasz, Artur, Agnieszka G., Ela J., Ola, Marek, Robert, Wojtek, Ela P., oraz
prowadząca: Gosia B.